یکی از نیازهای پژوهشی مهم، شناسایی و توصیف عواملی است که بازاندیشی و تغییر در مداخله های حرفه ی طراحی زندگی را برمی انگیزند. مشاوره ی مسیر شغلی، به عنوان یک مداخله ی طراحی زندگی اصلی، از روش های روایتی در فرایندی بینافردی برای کمک به افراد برای طراحی یک زندگی کاری از طریق کنش بازاندیشی استفاده می کند. مطالعه ی کنونی با استفاده از یادآوری فرایند بینافردی بررسی می کند که چه چیزی بازاندیشی و تغییر را در مشاوره ی مسیر شغلی برمی انگیزد. در این روشِ تحلیل موردی شامل یک زن دیشموکی بافنده 29 ساله، تجربیات یک مشاوره پذیر از فرایندهایی که تغییر و بازاندیشی درباره ی گذار شغلی کنونی را برانگیختند، بررسی شد. یادآوری فرایند بینافردی پسامشاوره پیرامون این مشاوره-پذیر طی جلسه ی مشاوره ی مسیر شغلی که ضبط ویدئوی شده بود، به پنج موضوع عمده اشاره کرد: الف) الگوها، بازاندیشی هویت را برمی انگیزند، ب) خاطرات قدیمی باعث انسجام می شوند، پ) پرسش های بعدی عمق و ژرفا به داستان می افزایند، ت) مشاور به عنوان مخاطب شفافیت و اعتبارسنجی فراهم می کند، و ث) پرسش های مصاحبه ی مسیر شغلی، چشم انداز و نیاز به اقدام را تعیین می کنند. نتایج این مطالعه یافته های پژوهش های پیشین پیرامون سودمندی مشاوره ی مسیر شغلی برای برانگیختن کنش بازاندیشی در طراحی زندگی را تایید می کنند.